Silvia Tomaello deelt: spiritueel therapeut te Vlaardingen

Wie ben ik?

Wed, 18 Apr 2012 14:28:30 +0200

Wie ben ik ?

Wie ben ik binnen en buiten mijn veilige kaders? Bewustwording kan in allerlei verschillende gradaties. De mate waarin je jezelf bewust laat worden hangt af van en tot waar je jezelf toestaat je zelf te leren kennen.

Een rustige manier is om te beginnen te ontdekken wie je bent binnen je eigen veilige ruimte. Wie ben ik binnen alle kaders die ik mijzelf heb opgelegd of voor mezelf heb neergezet.Kan ik deze ontdekkingstocht maken met een glimlach, zonder oordeel naar mezelf en anderen. Daarna kan je je veilige ruimte groter maken, je kader verruimen…het blijft een ruimte waarin je jezelf beperkt in de enorme potentie van het gehaal, van wie je in werkelijkheid bent. Af en toe zet je even een deur open van de veilige ruimte om een glimp op te vangen van de mogelijkheden die erbuiten je kaders huizen. Pas dan kan je zien binnen welke kaders je tot nu toe hebt geleefd.

Dit is het mooie van bewust worden. Stap voor stap je tocht van ontdekken voortzetten, de teugels laten vieren, je angsten onder ogen zien om daarna te ontdekken dat je deze angsten in de ogen kan en mag kijken, in je armen kan sluiten en daarna je deur te openen voor nieuwe mogelijkheden, voor het ontdekken van nieuwe stukjes van jezelf die buiten deze ruimtes liggen en die je tot nu toe nog niet had kunnen zien.

Het loslaten van het oude, schept tegelijkertijd ruimte voor nieuw. Durf je het nieuwe toe te laten, zonder dat je weet wat dat is. Durf je de deur open te zetten naar nieuwe creaties en potentiëlen en te ontdekken, wie ben ik buiten mijn veilige hokje. Doe het met liefde en respect naar jezelf toe, stapje voor stapje en durf te genieten van de weg die je loopt!

Kauai 2012

Sun, 25 Mar 2012 21:29:30 +0200

Kauai maart 2012

Waar dit deel in mijn leven over gaat is de shift maken van het weten vanuit mijn hoofd naar het voelen vanuit mijn ziel. En dit verhaal heb ik al vele malen onder ‘ogen’ gezien, mijn ziel is oneindig geduldig! En keer op keer verpakt ze het kado in een ander mooi papier, zodat het weer een verrassing is hoe het kado te voorschijn komt. Deze keer heeft mijn ziel mij geleid naar Kauai. Omdat zij wist dat hier, op dit overvloedige eiland, met al haar mooie, prachtige, intense kleuren, haar enorme veelzijdigheid, haar grootsheid, zij zichzelf aan mij op een andere manier aan mij kon laten ‘voelen’. Ik mag ervaren hoe het is om totaal uit mijn veilige ruimte van “mijn normale” leven te stappen en alleen al mijn aandacht te besteden aan mijn zielsverbinding. Ze heeft mij laten voelen dat de reis naar Kauai, die zo’n beetje 26 uur heeft geduurd, niets anders was, dan de reis thuis van mijn huis naar mijn werk. Het enorme vertrouwen wat ik op dat moment had, de verbinding met mijn ziel, het contunu in het NU moment blijven, maakte de reis als gemakkelijk. Zelfs toen ik mijn vlucht mistte naar Honolulu.

Ik zit hier nu op mijn bed, in een prachtig resort, aan de andere kant van de wereld, en het voelt als thuis. Elke minuut, ja echt elke minuut geniet ik intens van wat er is.

Vandaag is de laatste dag van de Ohamah school. Vijf dagen langs heb ik mijzelf de vrijheid gegeven om meer en meer gewaar te worden van hoe ik mijn leven laat leiden vanuit mijn verstand en hoe vanuit mijn gevoel. Ik had ‘bedacht’ dat vijf dagen oneindig lang zouden gaan duren. Maar het was en is een feest. Het is een keuze die ik heb gemaakt vanuit verbinding met alles die ik ben, het overvloedige, stralende, levendige en alleswetende deel van mij. Wauw, wat ben ik blij dat ik haar bewust meemaak!

Wat mijn ziel mij geeft

Tue, 13 Mar 2012 11:03:30 +0100

Vertrouwen wat mijn ziel mij geeft

Voor degene die met regelmaat onze SBA avonden bezoeken klinkt het bekent. We besteden regelmatig tijd aan creëren. Waar sta ik nu in mijn leven en hoe zou ik het anders willen zien. Een vaste uitspraak is dan ook: Weet wat je creëert, het komt naar je toe.

Ervaring leert mij, dat al je iets gecreëerd wilt zien, er soms dingen in de weg staan die nog opgelost mogen worden. Blokkades waar je naar mag kijken, mee spelen, integreren, zodat er ruimte ontstaat om het nieuwe, je creatie, binnen te laten in je leven.

In de snelle tijd waarin we leven merk ik dat ook creëren sneller gaat. En sinds we het jaar 2012 zijn binnen gestapt, vliegen de uitdagingen, de blokkades, om mijn oren. Ja, echt waar, soms duizelt het gewoon. Het allerbelangrijkste…..bij mezelf blijven, naar de uitdagingen durven kijken en vertrouwen dat wat mijn ziel me geeft, leidt tot mijn gecreëerde creatie.

Zaterdag reis ik af naar Kauai, Hawaii, waarvan mijn ziel mij duidelijk laat weten dat ik daar moet zijn. Op naar vrijheid en zelfbekrachtiging. De uitdaging: de reis ernaar toe, alleen.

Wordt vervolgd…….

Ontmoeting met de bron

Fri, 17 Feb 2012 09:42:30 +0100

Ontmoeting met de bron

Natuur, avontuur, ontdekken en wandelen. Dit bracht ons een aantal weken geleden in het dorp Glastonbury, UK. Het was of we tijdelijk een andere werkelijkheid binnen waren gestapt. Een plek waar leylijnen elkaar kruisen en een prachtige vortex vormen. Onze ziel leidde ons naar plekken waar we moesten zijn. Het landschap prachtig groen, wijds en de wind bracht ons hemelse taferelen en verschoning.

Na het bezoek van de Tor, kwamen we terecht bij De Chalice Well. Een prachtig verzorgde Engelse tuin waar zich een ijzerhoudende bron bevind, de rode bron. Er heerste een enorme rust op deze plek. Nadat Michel en ik hadden gedronken van het water uit de bron zijn we neer gestreken op een van de vele plekjes die de tuin heeft. Verzonken in onze rust werden we bezocht door twee roodborstjes. Wel een half uur dartelden deze vrolijke noten om ons heen en lieten ons voelen wat het was om in alle rust te luisteren naar de verhalen van ons innerlijk. Buiten alle verhalen die deze prachtige plek brengt, gaven deze twee wezentjes ons de mooiste boodschap van deze dagen. Zij konden ons laten voelen dat de bron van al het leven, leeft in ons.

Nog dagelijks ben ik dankbaar voor de boodschap die mijn ziel mij heeft gegeven. Er is weer een stukje ‘meer’ aangeraakt en wakker gemaakt. Er is weer een stukje meer ontwaakt in mijn bewustzijn.

Silvia.

2011-2012

Tue, 03 Jan 2012 18:05:30 +0100

Overgang, transitie 2011-2012

De overgang van 2011 naar 2012 is absoluut het meest mooie oud & nieuw geweest voor mij in dit leven hier op aarde tot nu toe. Het is een weekend geweest waar ik angst heb mogen los laten, vaste overtuigingen in de ogen heb mogen zien en terugnemen en loskoppelen van het massa bewustzijn omtrent verplichtingen.

Mijzelf zulk een rustige, intense en ook weer de meest relaxte en verbonden jaarwisseling kunnen geven is een mooi signaal, een mooie spiegel, een mooi voorteken voor het komende jaar. Dat is waar het komend jaar alles om gaat draaien. Zelfbekrachtiging. Tijd voor het zelf, ontwikkeling en groei. Los koppelen van de massa maar tegelijkertijd samen werken met alle delen van mezelf en vanuit kracht en verbinding het leven leiden waar ik NU klaar voor ben. Ondersteund door begeleiders en gidsen, het mooiste uit mijzelf weten te halen, de grootsheid erkennen, de Goddess verwelkomen en samen op gaan voor een mooi geheel. Heelheid! Alle stukjes bij de hand nemen van wie ik ben en samen de heelheid uitstralen zodat een ieder de vonk, de ster, kan waarnemen en vanuit vrije keus de weg mee kan bewandelen in expansie en groei. De mensheid en de aarde brengen naar een hoger plan, een nieuwe dimensie in 2012, het jaar waar we al eeuwen lang naar toe hebben geleefd.

Dit weekend ben ik aangekomen in een nieuwe periode, een nieuwe tijd, waar tijd niet meer bestaat, maar vernieuwing hoogtij viert.

Happy New Year!