Column door Michel Tomaello, paranormaal therapeut te Vlaardingen

Afvallen en bewustzijn

Thu, 17 May 2012 08:55:30 +0200

Afvallen en bewustzijn

De laatste maanden heb ik iets bijzonders ervaren en dit heeft mij veel nieuwe ervaringen en inzichten gegeven. Afvallen is nooit een onderwerp geweest waar ik mij bewust mee heb bezig gehouden. Mede omdat ik een actief bestaan heb geleid waar ik veel lichaamsbeweging genoot is (over)gewicht nooit echt een issue geweest. Daarbij is “lekker” eten altijd al een van mijn favoriete hobby’s geweest. Ik kan heerlijk genieten van een authentiek gerecht, van een meesterlijk stuk gebak of een opbeurend stukje chocolade. Mijn wekelijkse rondjes hardlopen in de polder brachten weer de balans om op gewicht te blijven.

Tot mijn verbazing nam ik een aantal maanden geleden waar dat mijn “figuur” wat begon uit te dijen. Mijn motivatie om hard te lopen was reeds geëvolueerd naar een verlangen om te wandelen en hierdoor bewuster te kunnen genieten van de natuur om mij heen. Je weet misschien hoe het gaat met dat kleine stemmetje in je hoofd die zich opeens met jou bemoeit en zoiets zegt als: “Je moet hardlopen anders kun je niet op gewicht blijven”. Nog nooit had ik met aandacht geluisterd naar dit stemmetje en zijn input als vanzelfsprekend aangenomen. Deze overtuiging, dat het ideale lichaamsgewicht alleen maar gehandhaafd kan worden door de balancerende component waar je jezelf in het zweet moet werken, was dan ook mijn werkelijkheid. Tot het moment waar ik aan het mediteren was en aan mijn Ziel vroeg: Zijn er nog andere mogelijkheden om mijn lichaam op zijn ideale gewicht te brengen en te houden?

Deze vraag al lang weer vergeten kwam ik een kleine 3 weken later in aanraking met de voedsel combinatie leer. Een werkelijk interessant boek welke niets heeft te maken met diëten of lijnen maar vertelt dat onze spijsvertering volgens bepaalde protocollen werkt en als je voedsel in de juiste combinaties eet dan kun je werkelijk alles eten en zal je lichaam zijn ideale gewicht aannemen en houden. Het boek was een feest om te lezen en al snel bracht ik deze theorie in de praktijk. Werkelijk waar, elke week zag ik mijn lichaamsgewicht dalen en ik was verbaasd dat dit kon zonder moeite en inspanning en tevens zonder onthoudingen.

Als “nieuwetijdser” had ik al lang geleden ontdekt dat de relatie tussen het innemen van suikers en mijn gevoeligheid sterk verband hield. Dit in negatieve zin omdat in de periodes waar ik veel suiker at ik tevens het meeste moeite had om mijzelf psychisch en emotioneel in balans te houden en gemakkelijk kon verdwalen in het leed van mijn omgeving en de wereld (natuurlijk als resonantie van mijn innerlijk). De onverwerkte stukken in mijzelf waren zo intens dat suiker vaak een quick-fix bracht en het leven weer dragelijk maakte. Suiker is net heroïne als je het gebruikt om jezelf beter te voelen dan zal je het nodig blijven hebben. Mijn innerlijk werk maakte het mogelijk om de kunstmatige suikers compleet los te kunnen laten en samen met de voedsel combinatie leer opende een nieuwe wereld zich voor mij. Ik kreeg veel meer energie dan ik gewend was, ik begon in te zien dat ik vaak at uit gewoonte, ik leerde om mijn lichaam te laten vertellen wat het nodig had en ik nam veel tijd om bewust en ontspannen met mijn voedsel bezig te zijn. Dit bewustzijn zorgde ervoor dat in enkele maanden mijn lichaamsgewicht werd teruggebracht naar het niveau van de jaren waarin in 20 was.

Ik ben hier geen advocaat van de voedsel combinatie leer maar schrijf mijn ervaringen om te vertellen dat alles wat je doet met bewustzijn je helpt om in balans te komen en te blijven. Het uitgangspunt is dat je jezelf compleet accepteert hoe je nu bent ongeacht je gewicht. Daarom zie je zoveel mensen die moeite hebben om af te vallen via het lijnen omdat je eigenlijk zegt tegen jezelf: “Ik ben niet blij met mijzelf en kan pas weer van mijzelf houden als ik ….. kilo afval” De vraag die ik mijn Ziel stelde hoe kan ik op mijn ideale gewicht komen was een totaal andere benadering. Een complete acceptatie van mijzelf met het verlangen en vertrouwen dat verandering mogelijk was zonder te hoeven “afzien”.

Uiteindelijk heb ik leren inzien dat mijn huidige gebalanceerde gewicht vele kilo’s lager ligt dan mijn gewicht van de afgelopen 15 jaar en dat ik dit gewicht gebruikte, als hoog sensitief mens, om mijzelf te wapenen tegen de buitenwereld. Eigenlijk moet ik zeggen om mijzelf te wapenen tegen de onverwerkte emoties in mijn binnenwereld. Zie het maar als een extra buffer tussen binnen en buiten zoals een Michelin mannetje die met zijn “pak” gemakkelijk stootjes en turbulentie kan opvangen. 2012 is het jaar waar mensen snel en intens de “binnen-boel” mogen opruimen en hierdoor een nieuwe balans kunnen creëren waardoor ook het fysieke lichaam automatisch zal volgen in de nieuwe balans. Alles wat je met acceptatie en bewustzijn doet werpt vruchten af! Vaak hoor je mensen zeggen of lees je: “Je bent wat je eet” in zekere zin is dit ook zo maar het wordt wel lastig om de juiste voeding te kiezen als je nog niet weet wie je werkelijk bent.

Werkelijk afvallen begint met het opruimen van je innerlijk!

Doorzettingsvermogen

Thu, 03 May 2012 10:57:30 +0200

Doorzettingsvermogen

Vandaag schrijf ik iets over doorzetten of doorzettingsvermogen. Als je sport bedrijft weet je maar al te goed dat prestaties veelal samen gaan met doorzetten. Het trainen is de basis voor een mooie resultaat later in de tijd. Of je nu sport om je lichaamsgewicht in balans te brengen of je sport om iets unieks voor jezelf neer te zetten, alles staat of valt met doorzettingsvermogen. In het begin is het enthousiasme en het nieuwe ideaal de drijfveer voor het bereiken van je nieuwe doel maar na een aantal weken of maanden begint deze drijfveer langzaam wat weg te brokkelen en dan wordt het lastiger om gemotiveerd te blijven en komt het neer op discipline en doorzettingsvermogen.

Je bent een gelukkig mens als je jouw bezigheid iedere keer weer opnieuw met veel vreugde en plezier kunt beoefenen. Wat is het toch in ons mensen dat we vol enthousiasme aan een nieuwe activiteit in ons leven beginnen en na verloop van tijd dit plezier weer verliezen en het nodig is om discipline en doorzettingsvermogen te beoefenen om het gestelde ideaal te bereiken? Zelf denk ik dat het antwoord GROEI is.

Zodra iets niet meer met plezier en enthousiasme kan worden beoefend betekent dit dat het reeds zijn doel heeft gediend en je bent aangekomen op een nieuw niveau van bestaan waar je andere keuzes dient te gaan maken. Het stellen van doelen staat hierbij centraal en dient wat nader onderzocht te worden. Waarom stellen mensen doelen? Veelal omdat men niet tevreden is met een bepaalde situatie in het leven en hierin wil men graag verandering brengen. Dit is een mooi concept bewust zijn om iets te willen veranderen wat niet meer met je resoneert.

Het probleem is echter dat vanuit de situatie van onvrede (lees: lagere trilling) je een nieuw doel voor jezelf neerzet wat op dat moment de hoogste vibratie voor je heeft. Dit doel staat voor vele mensen dan ook vast, maar als men begint met de verandering en groei gedurende het “trainingstraject” komt het vaak voor dat mensen vergeten hun doelen bij te stellen. Wat ik bedoel is dat doelen vaak gefixeerd zijn en star maar dienen eigenlijk losjes en bij benadering te worden neergezet. Het kan voorkomen dat als het gestelde doel is bereikt dit geen enkele voldoening meer geeft en moet men wederom een nieuw ideaal stellen.

Als je weet dat dit zo werkt kun je beter met tussendoelen gaan werken die een open einde hebben zodat je mee kunt varen op de stroom van het leven. Een gefixeerd einddoel dat niet wordt gehaald brengt vaak een gevoel van falen of teleurstelling. Vaak wordt dit dan persoonlijk geïnterpreteerd, alsof je niet goed genoeg bent, niet hard genoeg hebt gewerkt om dit doel te bereiken of geen doorzettingsvermogen hebt. Terwijl door het aangaan van de “weg” je stukje bij beetje een ander persoon wordt die opeens meer mogelijkheden opent voor zichzelf en daardoor het enthousiasme en ideaal van richting voelt veranderen.

De mensen die dit niet in de gaten hebben zullen vaak de negatieve effecten voelen van een niet gehaald doel. Daarentegen de mensen die weten dat verandering onderdeel is van de weg die je bent ingeslagen zullen met het grootste gemak hun doelen bijstellen naar hun nieuw verworven persoonlijkheid en mogelijkheden ook al lijken de veranderingen nog zo klein.

Doorzetten of doorzettingsvermogen wordt vaak in onze maatschappij als een zeer positieve eigenschap aangemerkt maar je kunt er ook op een andere manier naar kijken. Doorzetten betekent dat je iets doet wat je eigenlijk niet leuk meer vindt en dit blokkeert altijd je stroom van creativiteit en flow in het leven. Doorzetten betekent dat de passie is verdwenen en je een oud ideaal beeld nastreeft van de “oude” jij die door verandering en transformatie al niet meer bestaat. De doorzetter vecht en overal waar de energie van weerstand en vechten aanwezig is kan men niet genieten.

Wat kun je doen als je merkt dat je op een bepaald gebied een doorzetter bent? Ga VOELEN wie je inmiddels bent geworden en laat je oude ideaal beelden los zodat je kunt Zijn wie je werkelijk Bent.

Paasontbijt of echt Pasen?

Fri, 06 Apr 2012 07:38:30 +0200

Paasontbijt of echt Pasen?

De paasdagen staan weer voor de deur en voor vele mensen geeft dit het gevoel van vrolijkheid en lente. De nieuwe geboorte en de kleuren geel en groen vieren hoogtij in deze periode en groen staat voor mij voor de kleur van het hart en geel staat voor in mijn beleving centraal als de kleur van het 3e chakra waarmee je verbonden bent met de mensen in jouw leven. Toch vraag ik mij af of andere mensen pasen op de zelfde manier beleven als ikzelf ?

In mijn huidige leven ben ik bewust opgegroeid in een gezin waar religie geen stempel kon drukken op mijn ontwikkeling zodat ik deze keer vrij mocht blijven van de programmeringen van religieuze stromingen. Dit gaf mij de ruimte om zelf op ontdekkingsreis te gaan en nieuwe ontdekkingen te doen en mijn eigen Ziel te leren kennen. Toch was religie niet weg te denken uit mijn leven want ik kan mij nog herinneren dat ik heel jong als kind al, in contact trad met God door het gebed en dat ik zelf de bijbel las die ik tussen de oude boeken van mijn moeder had gevonden. Ik was zeer gehecht aan de verhalen van de bijbel en ook mocht ik deze graag beluisteren via de docenten van het kleuter- en basisonderwijs.

De mens Jezus Christus was voor mij een idool een vriend en een groot voorbeeld. Nog steeds ervaar ik in mijn huidige leven een sterke persoonlijke verbinding met hem. Omdat ik in dit leven vrij van religie mocht blijven heb ik de kans gehad om vele religieuze stromingen en culturen zonder oordeel te mogen bestuderen. Het bijzondere is dat vele van deze andere levenswijzen ook zijn ontstaan uit de visie van enkele personen die de "Christus energie" droegen en de mensheid steunde om de ogen verder te openen.

Jezus, Boeddha, Allah, Mohammed of Krishna, allemaal mensen met een "boodschap" en wie zelf gaat lezen ontdekt dat allen het zelfde vertellen en de zelfde boodschap brengen, met andere woorden weliswaar. De Christus energie staat voor mij gelijk aan het ontwaken van de Christuskracht in ons zelf. Dat wij als mens net zo Goddelijk zijn als God, Jezus of een van de andere boodschappers. Dit is niet gemakkelijk voor velen want dat impliceert gelijk dat alles wat in je leven gebeurt een Goddelijke creatie is en als dan blijkt dat jezelf ook Goddelijk bent heb je alles in je leven dus zelf gecreëerd. Je kunt hierdoor geen slachtoffer rol meer "spelen" in welke situatie dan ook.

Hier komt dan voor mij direct de relatie met Pasen terug en wat Pasen nu echt voor mij betekent. Het afleggen van het oude lichaam en opnieuw geboren worden. De oude programmeringen van afgescheidenheid van het Goddelijke doen laten sterven en daarna opnieuw worden geboren als Goddelijk ontwaakt mens. In de bijbel wordt dit zo mooi verteld en gesymboliseerd door de grote zware steen die het graf van Jezus verzegelde, miraculeus weggeschoven en de Christus was opgestaan.

In mijn beleving is Jezus Christus niet gestorven om de zonden van andere te neutraliseren want dit zou wel erg gemakkelijk zijn, maar hij is gestorven om te laten zien dat met het grenzeloos vertrouwen op je innerlijke Goddelijke bron je de grootste angsten kunt trotseren zodat je de ultieme transformatie als mens kunt ondergaan door bewust te ontwaken aan je ware kern.

Wat ik nu schrijf heb ik altijd al zo gevoeld en het was daarom ook dat ik eigenlijk nooit in kerken kwam en als ik daar toch een keer per ongeluk verzeild raakte met krommende tenen de "onzin" aanhoorde van de dienstdoende "Godsvertegenwoordiger" of papagaai. Niets ten nadele van deze mensen want ik waardeer zeer wat zij doen, maar alles wat ik in kerken heb gehoord stond zo lijnrecht tegenover mijn eigen gevoel, ervaring en beleving. Nu kan ik hier met andere ogen naar kijken want iedereen kiest zijn eigen weg van ontwikkeling en groei, uiteindelijk komen we allemaal bij het zelfde punt uit.

Jezus zette mensen in hun ware kracht en probeerde mensen tot zelfinzicht te brengen, voor zichzelf te laten denken, doen en handelen in het belang van de gehele gemeenschap en niet voor de macht van enkelen. De bijbel gaat niet over het hoeden van schapen, schapen beschermen, voeden en leiden. Wie oren heeft om te horen en ogen om te zien leest tussen de regels door dat Jezus een grote leraar was die schapen onderwees om te transformeren naar herders. De herder kunnen worden van je eigen verwonde delen. Want hierin ligt het geheim, dat de heling van alles wat zich minder voelt dan Goddelijk in jezelf, de heelheid terugbrengt samen met alle herinneringen aan je ware afkomst.

Pasen is voor mij meer dan een geel/groen gekleurde "allerhande" van Albert Heijn maar meer een sterke stimulans om ALLES van mijzelf te leren kennen en te helen waar nodig zodat ook ik de volledige kracht van de Christus durf toe te laten in mij en te delen met alles en iedereen om mij heen. Tot slot misschien nog een mooie overweging gedurende het paasontbijt:

Welke zware steen wil jij graag wegschuiven zodat je weer je ware aard kunt gaan uitleven?

Prettige Paasdagen toegewenst!

Michel.

De kans om ook de andere rol te spelen

Sat, 24 Mar 2012 21:03:30 +0100

De kans om ook de andere rol te spelen

De laatste 10 dagen waren bijzondere dagen voor mij. Silvia had de stoute schoenen aangetrokken en was afgereisd om een deel van haarzelf te herontdekken op het hawaiaanse eiland Kauai. Vanaf het thuisfront mocht ik de prachtige foto's bekijken die ze voor ons "online" had gezet en innerlijk gewaar zijn van de processen die ze daar mocht ontmoeten.

Ook voor mij waren deze dagen, als bewaker van het thuisfront, een bijzondere ervaring net zo avontuurlijk en leerzaam als vele van mijn eigen (internationale) reizen. Silvia is bij uitstek de archetype van de "oermoeder", de verzorger en zeer getalenteerd in het multi-tasken. Mijn archetype is altijd de "jager" geweest die erop uitgaat om de "buit" binnen te halen zodat het gezin de middelen krijgt zodat het kan blijven functioneren. Na mijn werkdag was mijn "taak" eigenlijk gedaan en hield ik mij jaren lang naast mij werk alleen maar bezig met zelfontdekking en studie. Het afwezig zijn van Silvia voor een wat langere periode was nog nooit eerder voorgekomen. Meestal ben ik degene die op reis gaat en houdt Silvia het gezin draaiende. Door haar aanwezigheid in huis draait het huishouden altijd op rolletjes, zonder dat ik eigenlijk kan waarnemen hoe ze dat organiseert en klaarspeelt. Het lijkt werkelijk alsof dit naast een deeltijd baan haar geen enkele moeite kost.

Tijdens haar afwezigheid kon ik voor het eerst in mijn leven ervaren wat het nu inhoud om met 3 kinderen de boel draaiende te houden. Voor het eerst kreeg ik de kans om ook op een andere manier mijn gezin te verzorgen. Misschien lijkt dit in jullie ogen een kleinigheid maar voor mijzelf was het een totaal nieuwe ervaring. Wat mij opviel dat na mijn normale werkdag ik ook erg veel plezier had om te koken voor mijzelf en de kids. Ik was verbaasd dat het niet uitmonde in het klaarstomen van een "snelle hap" maar dat ik juist erg de tijd nam om goed en uitgebreidt te koken. Dit koken vereist iets meer inspanning dan normaal omdat mijn oudste dochter en ik eten volgens de voedselcombinatie-leer.

Het koken had ik mijzelf toegeëigend maar samen met mijn 3 kinderen het overige takenpakket verdeeld. Het doen van de was, het stofzuigen, schoonmaken van de toiletten verzorgen van de dieren enzovoorts enzovoorts. Dit alles liep gestroomlijnd en bemerkte bij mijzelf dat ik naast de keuken en de boodschappen nog gemakkelijk delen van de andere bezigheden erbij nam. Doordat ik nu de kans kreeg om ook deze kant van mijzelf te ervaren en daar ook plezier in had ontstond er een nieuw harmonie in huis die natuurlijk voortvloeide uit de wederzijdse acceptatie van de nieuwe situatie. Meestal eten een of meerdere kinderen zo nu en dan buiten de deur maar tot mijn verbazing was iedereen thuis en aten ze elke avond mee.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit anderhalf jaar geleden nog niet had gekund. Mijn drang naar vrijheid, het voortzetten van mijn zoektocht naar mijzelf veroorzaakte veel onrust en veel te weinig tijd. Inmiddels heb ik balans gevonden en heb ik gevonden waar ik al jaren naar opzoek was. Het komische is dat ik altijd zocht in de buitenwereld en "het" uiteindelijk vond in mijzelf.

Deze rust en voldoening opende mijn vrouwelijke pool nog meer waardoor het mogelijk werd om ook deze nieuwe rol te kunnen vervullen nu extra krachtig door de afwezigheid van Silvia. Er is een groot verschil tussen de archetype de jager en de moeder. Beide zijn ze bezig met het verzorgen maar toch in een andere hoedanigheid. De nieuwe balans tussen mijn mannelijke en het vrouwelijke pool maakte het mogelijk om deze dagen in plezier, rust en harmonie te mogen ervaren. Dit werd zeer duidelijk weerspiegeld in het gezin.

Het is ongelofelijk hoe een mens kan groeien of zijn groei kan toetsen in de doodgewone huis-tuin- en keuken situaties en dat spiritualiteit en groei niet alleen in meditatie, afzondering en tijd voor jezelf ligt maar juist ook in de beleving van de "gewone" dingen. Alles draait om balans. Je heb pas overzicht als je eerst beide kanten van de weegschaal hebt ervaren zodat je uiteindelijk het voor jou perfecte midden kunt creëren waar de rust regeert.

alleen een ware meester kijkt eerlijk naar zijn spiegelbeeld

Sun, 11 Mar 2012 05:10:30 +0100

Alleen een ware meester kijkt eerlijk naar zijn spiegelbeeld

Gisteren bij een bezoekje aan mijn ouders deed ik een hele bijzondere ontdekken over mijzelf. Jazeker zelfs al therapeut, waardoor ik veel met mensen mag werken, loop ik nog steeds tegen persoonlijkheden in mijzelf aan die nog niet in harmonie zijn. Mijn vader vroeg of we even samen konden kijken naar zijn computer omdat er dingen waren die hij niet goed voor elkaar kreeg. Mijn vader heeft zijn draai gevonden in de muziek en investeert veel tijd in het uitzoeken van de muzikale stukken en de bijbehorende teksten.

Uiteraard is de computer een mooi stuk gereedschap om deze passie handen en voeten te geven. Toen hij met de vraag kwam hoe je bepaaalde handelingen kon verrichten op de computer, merkte ik niet direct dat mijn nekharen overeind gingen staan. Mijn eerste reflex was van: Dan moet je niet "dat" programma gebruiken want dat is "oud" maar ik vertelde dat er een beter alternatief was" nog geen 5 seconden later had ik een hele handleiding uitgesproken hoe hij zijn probleem eenvoudig kon tackelen.

Uiteraard begreep mijn vader er niets van en riep me naar zijn computer toe. Met lood in mijn schoenen liep ik de trap op om toch maar te gaan kijken. Ik was met stomheid geslagen, voor zijn computer staande, dat het probleem niet door hem begrepen werd omdat het in mijn ogen nog eenvoudiger was dan kinderspel. Nogmaals een supersnelle, korte en geïrriteerde uitleg van mijn zijde uit en liep weer hoofdschuddend de trap af.

Als ik nu terugkijk in mijn verleden hebben soortgelijke situaties zich regelmatig voorgedaan. Niet alleen naar mijn vader toe maar zeker ook bij mijn vrouw, kinderen, familie, personeel en anderen en altijd op het gebied informatie overdracht. Gisteren werd ik mij pas bewust van mijn ongeduld op dit gebied, mijn automatisme tot veroordelen van te simpele vragen en het niet kunnen begrijpen dat iemand het niet snapt.

Dit is zo anders in mijn leven in de arena van innerlijke groei, transformatie en spiritualiteit hier bestaan voor mij als therapeut geen simplistische vragen en kan ik een cliënt op veel verschillende manieren, vele malen opnieuw dezelfde handreikingen doen, terug naar de weg van balans en harmonie. Ik was mij nog nooit bewust geweest van deze vorm van irritatie in mijzelf en zeker niet van de antipatische houding die dit veroorzaakt.

Ook mijn groei staat niet stil en hierdoor was ik gisteren in staat om te "voelen" dat er in mij niet iets in de haak was, iets was uit balans. Dit werd mij getoond door een onbestemd gevoel in mijn lichaam. In het verleden waren deze situaties krachtvoer voor mijzelf want onbewust gebruikte mijn "kleine zelf of ego" deze situatie om zich beter dan….. te voelen. Het feit dat iemand in mijn ogen iets eenvoudigs niet begrijpt stuwde mijn kleine IK naar een grotere hoogte.

De laatste jaren heb ik veel geleerd over mijn eigen ego en heb hierin reeds veel transformatie toegelaten. Hierdoor was het gisteren pas mogelijk dat mijn arrogante houding geen krachtvoer meer was, maar het gevoel gaf van verwonding en disrespect voor een normale vraag. Het is voor mij een gewoonte geworden als ik mij niet in balans voel van binnen om even tijd voor mijzelf te nemen om de situatie onder de loep te nemen en te ontdekken welk aspect van mij aan het werk is.

Al snel kwam ik erachter dat een deel van mij altijd alles zelf uitzoekt, experimenteert en uitdoktert en met deze ondernemersgeest alle obstakels kan oplossen die mijn weg blokkeren. Dit deel van mij kan het niet uitstaan als anderen niet eerst zelf op onderzoek uitgaan alvorens hulp in te roepen als er echt geen oplossing wordt gevonden. Je kunt het wellicht omschrijven als een gecamoufleerde boosheid die gestoelt is op het feit dat ik als ego alles zelf heb moeten uitzoeken en anderen direct maar beginnen te roepen en vragen als ze iets niet begrijpen.

Er zijn meer ondekkingen die ik heb gedaan aan de hand van dit voorval maar wat ik niet begreep waarom deze onbalans alleen op het gebied van vragen over computers en zeker van mijn vader? Zoals je misschien al weet is je buitenwereld altijd een reflectie van je innerlijk en helpen de mensen om je heen onbewust mee om jou verwondigen of onbalans zichtbaar te maken. Het feit dat mijn vader de enige persoon is in mijn omgeving die liever dingen vraagt aan anderen dan het zelf uitzoekt en eigenlijk alleen maar vragen heeft op computer gebied is deze vraag snel beantwoord.

De boosheid en de illusie om alles alleen te moeten doen in de wereld is het onderliggende en gewonde pricipe die de pijn van afsplitsing vertegenwoordigd. Het loslaten en vergeten van mijn Goddelijke kern, de ware afkomst en afgesloten door de strijd van overleving. Dit is niet een verwonding waar ik alleen in sta maar velen mensen ervaren als collectieve pijn die vaak nog onbewust sluimert in de diepte van de ziel en reeds vele levens aanwezig is geweest. Juist deze verwonding zorgt voor onbalans, het impulsief reageren naar anderen toe, onwetend en onbewust van reacties die weinig liefde en begrip bevatten.

Ik begrijp ook nu waarom ik als therapeut zoveel geduld heb en liefde voel voor mensen met (levens) vragen al zijn ze nog zo eenvoudig. Ik heb een weg bewandeld waarvan alleen ik weet hoeveel moeite, pijn, verdriet, inzet, doorzettingvermogen en overgave dit mij heeft gekost en ik zie de schoonheid en voel de liefde voor elk individu die ervoor kiest om zichzelf te ontdekken. Mijn weg heeft compassie en waardering naar mijzelf toegebracht die ik hierdoor ook voel voor anderen die dezelfde weg bewandelen.

Voor mij was de simpele computer vraag van mijn vader de "trigger" om mijzelf bewust te worden van de pijn. Ik dank mijn vader hiervoor dat hij mijn spiegel wilde zijn en zal hem vandaag bellen en mijn veronschuldigingen aanbieden over mijn gedrag.

Mijn vraag aan jullie is: Wie laten jou nu zien waar je nog kunt groeien in het leven?

Iedereen heeft onopgeloste issues in zichzelf maar alleen een ware Meester durft te zien dat anderen jou helpen om je eigen pijn te ontdekken. De mensen die je de moeilijkste dingen "spiegelen" zijn de gene die het meeste van je houden!

Overleven

Fri, 24 Feb 2012 07:18:30 +0100

Overleven

Vanuit het oogpunt van overleven is het belangrijk om voldoende financiën te bewerkstellingen om de vloeiende flow van leven te kunnen continueren. Wel kun je jezelf dan afvragen wat is dat precies een vloeiende flow van leven? Hebben we niet allemaal dat we graag lange vakanties houden en mooie momenten opzoeken waarin we de schoonheid van onze planeet eenvoudigweg kunnen ervaren en bewonderen in al haar pracht en praal.

Een vloeiende stroom van inkomen vergaren wordt een cadeau als je de innerlijke bewondering voor de mensen, dieren en het leven in het algemeen kunt handhaven tijdens je "werk". Het merendeel van de mensen werkt nog steeds om te overleven om een basisinkomen te vergaren waarmee we onze veiligheid waarborgen. Dit betekent een dak boven ons hoofd, voedsel, vervoer en dat we onszelf kunnen verwarmen waarna er net genoeg geld overblijft om zo nu en dan wat langer jezelf de tijd te gunnen om vrij te zijn van het werkproces en optimaal te kunnen genieten van jezelf en je omgeving. Natuurlijk is dit “vrij zijn” niet voor iedereen weggelegd wat ik ken veel mensen die niet vrij kunnen zijn omdat zij een innerlijke drang hebben om altijd bezig te zijn. Als er vrije dagen in aantocht zijn wordt er al druk gepland om een schema op te stellen hoe effectief en economisch mogelijk deze dagen "nuttig" kunnen worden besteed. Vaak zie ik ook mensen met een strenge innerlijke stem die niet vrij kunnen zijn omdat hun identiteit en goedkeuring samengaat met de prestaties die ze dagelijks moeten leveren.

Hoe je het ook went of keert de meesten van ons moeten nog steeds iets doen om zichzelf te kunnen waarderen. Het mooie om te zien is dat er ook een groep mensen is die enorm geniet van het leven zelf, van de natuur en al dat leeft en daarbij zichzelf het voorrecht hebben gegeven om hun werk samen te laten smelten met deze levenshouding. Voor deze mensen maakt het niet uit waar ze zijn of hoeveel zij werken, de schoonheid van het leven is voor hen door iedere situatie, persoon of gebeurtenis af te lezen. Het is natuurlijk een feit dat je pas je ogen kunt gaan openen voor de schoonheid van het leven als je de basis behoeften hebt gemanifesteerd. In de strijd van overleven kun je eenvoudig weg je omgeving niet waarnemen want "het verstand" is 24 uur per dag bezig om je te helpen te overleven. Is de overlevingsdrang op een bepaald moment niet meer nodig omdat aan alle basisbehoefte is voldaan kan het leven twee kanten op gaan.

De mooiste manier is dat als je van alles genoeg hebt “verzameld” je de ogen kunt openen voor het ware leven. De tweede manier is dat je verstand je niet los laat en je in de overlevingsmodus houdt. Dit doet hij door het overschot aan geld eenvoudigweg te benutten door de verzwaring van je maandelijkse lasten zodat je tot in de eeuwigheid in dit ritme kunt door bewegen zonder ooit echt te kunnen genieten van al het andere dan werk. Je moet goed begrijpen dat ik totaal geen oordeel vel over wat ik hier heb geschreven maar uit eigen ervaring kan ik vertellen dat ik tot de categorie behoorde die liever in de overlevingsmodus bleef na de fase van de manifestatie van mijn basisbehoeften. Ik spreek uit ervaring omdat ik mijzelf pas een schouderklopje kon geven na een dag van hardwerken. De financiële overvloed werd door mij omgezet in een grotere woning een grotere auto en grotere uitgaven zodat er ook nog genoeg geld overbleef om een aantal weken per jaar op vakantie te kunnen gaan om bij te komen van mijn te drukke leven.

In deze weken had ik de eerste dagen nodig om helemaal bij te komen, vaak bracht ik de begin dagen ziek door en op het einde van de vakantie was ik pas uitgerust en begon ik het leven op een andere manier te waarderen maar begon tevens de cyclus van overleven weer van voor af aan. Pas nu kan ik bij mijzelf zien wat ik toen deed, pas nu kan ik genieten als ik op een doordeweekse dag in de polder loop met de zon in mijn gezicht en de warme stralen mijn huid voel strelen. Dit maakt mij intens geliefd en gelukkig. Werken kan een zegen zijn en in mijn geval is het werken met mensen iets wat ik erg graag doe, in deze hoedanigheid, waar ik mensen kan aanreiken wat ik zelf tot nu toe van het leven heb geleerd, is het mooiste voor mij op dit moment. Maar toch ook met voldoende ruimte eromheen om te kunnen blijven genieten van alle schoonheid in het leven zelf.

Ook ik heb nog een deel in mijzelf die per week nog enkele dagen vult met tegelwerken om de laatste resten om mijn eigen vroegere creaties van hoge maandlasten te on-creëren en de “simpelheid en eenvoud” mijn leven weer te laten leiden zodat de “verwondering” nog meer kan groeien. Ik ben nu 46 jaar, zou het spreekwoord dan echt waar zijn? Dat wijsheid pas met de jaren komt? Voor mij in ieder geval wel maar ben enorm blij dat ik heb ontdekt dat overleven niemand blij maakt maar mensen in een hypnotische staat van zijn brengt waar voorbij gelopen wordt aan de essentie van het bestaan. ik kies ervoor om nog vele jaren door te groeien totdat het verschil tussen werken en genieten totaal is verdwenen.

Even rust

Thu, 16 Feb 2012 08:16:30 +0100

Even rust

De afgelopen dagen is voor mij een periode van rust geweest. Even los van de “werkvloer” om het zo maar te zeggen. Alhoewel ik werken met mensen heel erg prettig vind en waardeer, heb ik gemerkt dat een week van tijd met mijzelf enorm veel cadeaus brengt. Het los zijn van mijn werk dezer dagen was geen bewuste keuze maar georkestreerd door de loop der omstandigheden. Zelf weet ik dat het een creatie van mijzelf was op een dieper (onbewust) niveau om tijd vrij te maken voor transformatie en groei.

Mijn passie voor reizen is groot en zeker met vrije dagen in het vooruitzicht als deze is het maar moeilijk om mij thuis te houden. Zo ook deze week had ik direct plannen om naar Israël af te reizen omdat dit land nu boven aan mijn verlanglijstje staat om oude herinneringen terug te laten komen. Toch voelde ik van binnen dat ik deze dagen nodig had voor het werk aan mijzelf, contemplatie van de laatste weken en mijzelf ondersteunen en verzorgen om te kunnen wandelen in een voor mij nieuwe wereld. Elke keer als ik een “nieuw tijdperk” binnen stap dan heeft mijn fysieke lichaam tijd nodig om zich aan te passen en mijn verstand de ruimte nodig om nieuwe concepten te kunnen accepteren.

Ik mag zeggen dat ik een bevoorrecht mens ben omdat ik altijd liefdevol wordt begeleidt door mij Ziel of hogere Zelf. Via mijn gechanneld schrijven, via dromen en meditatie, wordt ik op de hoogte gehouden van wat er werkelijk speelt, wat te doen en wat beter te laten en bovenal wordt mij keer op keer geleerd om te genieten van wat Nu is. Mijn keuze om gehoor te geven aan mijn gevoel creëert direct een stroom van nieuwe informatie, nieuwe inzichten en ontmoetingen.

Tijdens mijn werkweken heb ik het meestal erg druk maar nu in mijn “vrije tijd” kom ik letterlijk tijd te kort voor al hetgeen mij wordt aangereikt. Ik voel me net als een kind in een speelgoed megastore. Niet kunnen kiezen waarmee te beginnen! De mystiek van zelfontdekking is mijn grootste passie en het is ongelofelijk wat hierin te ontdekken valt. De hoofdonderwerpen in deze dagen betreffen voor mij als eerste het creëren voor een vernieuwde manier om mijn fysieke lichaam te verzorgen. Dit heeft vooral betrekking op de aanpassing van mijn voeding. Deze veranderingen dragen bij dat de communicatie met hogere Zelf nieuwe impulsen krijgt en de ontkoppeling van het “mainstream” denken.

Ten tweede betreft het een verdieping bewerkstelligen in de analyse van mijn dromen omdat dromen altijd de (soms harde) waarheid laten zien zodat heling mogelijk wordt. Als laatste krijg ik prachtig materiaal aangereikt om meer begrip te ontwikkelen op het gebied van eenheidsbewustzijn. Het is zo prachtig om ieder keer op nieuw te ervaren dat als ik de “touwtjes” (werk/planning/afspraken) durf los te laten dat ik in een flow van transformatie, creativiteit en groei terecht kom waarin nieuwe deuren worden geopend en ik mijn vibratie per dag voel stijgen naar andere niveaus.

Buiten het enthousiasme wat ik voel voor wat ik mag doen heb ik een nieuw gevoel gekregen van een grenzeloos vertrouwen dat groter is als ooit tevoren. Ik deel dit artikel omdat het hebben van periode van rust op verschillende manieren kan worden beleeft. Het missen van een aantal dagen werk en inkomen is een zienswijze of de kans krijgen om “bewust” te groeien in het leven is een andere zienswijze. We hebben altijd de keuze in welk gevoel je zulke dagen beleeft. Werkelijk in elke situatie en op elk moment kun je alles wat je beleeft vanuit verschillende belevingsvormen ervaren. De “schepper” (dat ben jij) bepaald welke zienswijze het hoogste doel dient! Je gevoel laat je ervaren of de keuze die je hebt gemaakt de beste voor jou is !!!

Pensioen opbouwen

Fri, 03 Feb 2012 07:55:30 +0100

Pensioen opbouwen

Ik bemerk in de laatste weken dat er een traject is ingezet waarin ik op nog diepere lagen mijzelf mag ontmoeten. Om even duidelijk te maken zijn deze delen van mijzelf nu niet de makkelijkste delen om naar te kijken. Het zijn stukjes van mij die nog onbewust op bepaalde momenten mijn gevoel of gedrag bepalen naar aanleiding van situaties die zich voordoen. Sommige onderwerpen heb ik al vele malen bekeken en getransformeerd naar nieuwe lagen van begrip maar ook hier blijkt er toch nog verdieping en fine-tuning te kunnen plaatsvinden. Uiteraard gelijk mijn innerlijke commentaar van: “ik dacht dat ik hier al mee klaar was” maar het blijkt dan net als bij de spreekwoordelijke “ui” dat er vele lagen zijn die pas kunnen worden afgepeld als de vorige is verwijderd.

Ook kom ik nu met delen van mijzelf in contact waarvan ik dacht dat ze niet zo “belangrijk” waren maar nu toch duidelijk wordt aangegeven om hier serieus naar te kijken. Aspecten van mijzelf die altijd al latent aanwezig zijn geweest en rustig op de achtergrond hun oude vertrouwde levenswijze uitspelen, blijken sinds het nieuwe jaar toch naar de voorgrond te komen om gezien te willen worden. Op zich is dit een prachtig compliment omdat er velen aspecten in de mens leven, welke zich pas durven laten zien als ze voelen dat de persoon in kwestie een dusdanige veilige, gebalanceerde en betrouwbare indruk geeft dat ze weten dat het nu de tijd zou kunnen zijn voor integratie.

Met andere woorden dat de mens die ik nu op dit moment ben voldoende “rust” bezit dat deze delen van mij aangeven dat ze weer “thuis willen komen” Mijn visie over het leven in het algemeen is behoorlijk aan het veranderen. Het lijkt wel of ik mijn huidige leven in zijn totaliteit aangrijp om zoveel mogelijk beschadigde, verwonde of gekwetste delen van mijzelf te lokaliseren om ze hierna weer opvang te geven. Dit houdt in dat het leven verre van een “gespreid bedje” is maar een weg waar ik hard aan het werk ben om alles van mijzelf te leren ontdekken. Hard werken houdt hier in dat ik vele angsten aan het confronteren ben om de pijn, verdriet of andere emoties te voelen die “ooit” in mij zijn ontstaan en een afsplitsing hebben veroorzaakt. Dit kan ik niet alleen en ben erg dankbaar voor de hulp, begeleiding en de liefde van mijn eigen Ziel in dit proces.

Elke keer opnieuw als ik mij bewust ben geworden van een deel van mijzelf dat om hulp roept en ik het de nodige aandacht, liefde en verzorging heb gegeven om de integratie te laten plaatsvinden, is het net alsof ik mij meer compleet voel. Na een integratie vind een periode plaats van het zoeken naar een nieuwe balans. Dit opnieuw balanceren kan in enkele minuten plaatsvinden maar soms ook enkel dagen duren. Hierna volgt voor mij vaak een periode van grote innerlijke rust en grotere verbinding met mijn hogere Zelf of Ziel waarin ik dan met meer helderheid het leven kan aanschouwen.

Vaak duurt het niet lang voordat een volgend aspect zich opnieuw aandient voor de volgende ronde. Ik kan mij voorstellen dat je denkt wat is hier de lol nu van om je leven op deze manier te leven? Ik moet toegeven dat ik dit soms zelf ook denk maar ik merk dat ik het leven door een totaal andere ogen kan bekijken. Deze ogen zijn de ogen van compassie. Dat ik van binnen de schoonheid kan voelen voor iedereen die het leven leidt op zijn of haar eigen unieke manier. Maar natuurlijk ligt in dit verlengde dat ik ook heb leren kijken in compassie naar mijzelf!

In de praktijk betekent dit dat ik veel minder kritiek heb op de mensen om mij heen, de mensen kan laten zijn wie ze zijn, geen behoefte meer heb om ze te veranderen of te willen onderwijzen op de manier waarvan ik denk dat de beste manier is enzovoorts, enzovoorts. Deze laatste opsomming geldt natuurlijk ook in relatie naar mijzelf toe. Het is voor mij een “druk leventje” om mijn authentieke Zelf te leren kennen waarin ik contact maak met velen aspecten van mijzelf. Dit is een totaal andere beleving dan de eerste 35 jaar van mijn leven waarin ik een “aspecten leven” leidde totaal onbewust van alles wie ik was.

Zie het maar als het opbouwen van een “pensioen” dat je een onbezorgd leven brengt als de verplichtingen van het "werken" komen te vervallen. Alleen heeft dit nieuwe pensioen niets te maken met het vergaren van aardse rijkdom maar met het verzamelen van universele wijsheid en het besef dat we allen één en dezelfde zijn!

Initiatie 2

Sun, 15 Jan 2012 11:25:30 +0100

Initiatie 2 (herstel van het mannelijke en vrouwelijke in ons zelf)

In mijn vorige artikel heb ik geschreven over de oude en de nieuwe wereld van initiëren. Hoe dit vroeger werd beleefd en hoe wij in onze moderne tijd initiaties ervaren. Nog even ter verduidelijking dat elke initiatie het doel heeft om de betreffende persoon met “nieuwe ogen” te kunnen laten kijken naar bestaande situaties. Initiaties geven een bewustzijn dat ruimer is dan daarvoor. Veelal kan worden gekeken door de ogen van liefde en compassie, duidelijkheid en begrip.

De wereld is na een bepaalde periode het evenwicht kwijt geraakt tussen het mannelijke en vrouwelijke element. Deze onbalans resulteerde in een patriarchale samenleving waarin het mannelijke element domineerde. Je kunt domineren eigenlijk letterlijk gebruiken in deze context. Een patriarchale samenleving is een samenleving waarin het vrouwelijke element wordt ondergewaardeerd, genegeerd of verbannen. In de oudere culturen, nog voor onze geschiedschrijving zijn er samenlevingen geweest die matriarchaal waren en geleid werden vanuit de vrouwelijke energie.

In mijn vorige artikel over de initiaties heb ik niet vermeld dat in de vele mysteriescholen die er wereldwijd waren werd gewerkt aan een nieuwe balans tussen de mannelijke en vrouwelijke energie en het zaad weer werd geplant voor het ontwaken van het Christusbewustzijn waar deze balans totaal aanwezig is en de ontwaakte persoon zich kan ontwikkelen tot zijn of haar volle potentieel. Ongeveer na de tijd van Atlantis is de degeneratie van de vrouwelijke Godin in de mens echt gaan expanderen. Het mannelijke element werd bang voor de enorme kracht van de vrouwelijke energieën.

Niet alleen werd het mannelijke element bang voor de vrouwelijke kracht maar ook de vrouwelijke energieën zelf kregen angst voor de enorme verantwoordelijkheden die deze krachten met zich meebrachten. De uitkomsten hoef ik je niet te vertellen met de opkomst van het “mannelijke” christendom, de vervolgingen van alles wat zich nog liet leiden door hun eigen vrouwelijke kracht en werkten met intuïtie, bewustzijn en genezing. Ook nog in onze huidige maatschappij waar nog steeds de mannelijkheid hoogtij viert in de techniek is een prachtig voorbeeld van dit mannelijk overgewicht. De godin in ons kan exact het zelfde en meer wat de techniek ons nu mogelijk maakt. We hebben onze innerlijke gaven geexternaliseerd.

Je hoeft alleen maar te kijken naar het huidige onderwijs in ons land waar vele nieuwetijdskinderen vast lopen omdat ze gedwongen worden om alleen hun mannelijk kant te gebruiken voor het “verzamelen” van kennis en feiten en hierdoor hun vrouwelijke kant niet goed kunnen uiten en ontwikkelen waarin het gaat om de toepassing van hun innerlijke wijsheid, creativiteit en eigen visie. Zowel een man als een vrouw kan zijn of haar eigen Godin onderdrukken, verbergen of negeren maar in de tijd waarin we nu leven zal de manifestatie van conflicten door dit fenomeen steeds groter worden. Omdat deze vrouwelijke energie nu zo krachtig is en niet meer te negeren valt kost onderdrukking zoveel levensenergie dat zelfs ons fysieke lichaam hierdoor wordt aangeraakt.

Het wordt tijd dat ieder weer zijn eigen Godin laat spreken en de geloftes van zwijgen en geheimhouding worden verbroken zodat de balans weer kan worden hersteld door de bijbehorende angsten te trotseren waardoor wij allemaal een nieuwe waarheid kunnen leren kennen van het driedimensionale leven hier op aarde.

Initiatie

Thu, 05 Jan 2012 08:55:30 +0100

Initiatie

Iedereen die de oude boeken en geschriften naleest ziet vele vormen van initiaties voorbij komen. Vaak initiaties die mensen tot uitersten laat gaan om zo in contact te komen met hun eigen Goddelijkheid en de dimensies van begeleiders, meesters, gidsen of helpers in het algemeen. Initiaties kennen de meeste van ons nu ook nog wel zoals bijvoorbeeld in de reiki-wereld waarin een leerling geïnitieerd wordt voor een bepaald niveau op de reiki schaal. Initiaties zijn voornamelijk momenten waar mensen zichtzelf toewijden aan een vorm van groei of verdieping van een ander deel in hun zelf.

Als ik bijvoorbeeld oude boeken bestudeer over initiaties krijg ik altijd een gevoel van heimwee over het feit dat er toen zo veel mogelijkheden waren en leraren om je te begeleiden met de groei in het leven. Wat er meestal werd bereikt is dat de geïnitieerden konden gaan waarnemen wat de illusies van het 3-dimensionele leven waren en konden de eeuwigheid van de ziel leren ervaren in een fysiek lichaam. Zelfs konden priesters en priesteressen het fysieke lichaam voor langere tijd verlaten om door de dimensies te reizen en naar enkele dagen, weken of maanden via het zilveren koord weer terug te vloeien in hun fysieke voertuig.

Hoe zit dat nu met initiaties? Zijn er nog initiaties nodig in deze tijd? Natuurlijk zijn er nu nog groepen of organisaties die met het initiëren van mensen werken maar veelal zijn de oude meesters van toen gewone mensen zoals jij en ik die in het nu-moment alle wijsheid nog in zich dragen welke klaar ligt om opnieuw geactiveerd te worden. Hoe gaat dan zo’n activatie tegenwoordig? Heel eenvoudig door het lezen van een voor jou belangrijk boek, het zien van een “activerende” film of een gesprek met een wijs persoon. In ons DNA liggen verborgen codes die wanneer ze opnieuw geactiveerd zijn ons die oude wijsheden weer laat terugnemen.

Het bewustzijn op aarde is nu zo veel hoger dan bijvoorbeeld 2000 jaar geleden dat we ons niet meer hoeven terug te trekken in afgelegen gebieden, een onderaardse gemeenschap of een geheime orde. We hebben niet zo zeer meer de afscherming nodig van het massabewustzijn om geïnitieerd te kunnen worden. In onze huidige tijd vraagt het om een bewuste keuze dat je weer in contact wilt komen met de diepere lagen van het bestaan en de grootsheid van jezelf. Het vraagt nu om de wil om de illusie van afscheiding en limitatie los te mogen laten. Eenmaal ditgeen gekozen komen mensen automatische in aanraking met situaties, personen, leesvoer of films die de slapende DNA codes her-activeren.

Dus eigenlijk zijn we nu onze eigen hiërofant. De hiërofant was de persoon die in oude tijden toezicht hield op het initiatieproces van zijn studenten. Het zijn van je eigen hiërofant vraag wel om een groot vertrouwen en een sterke verbinding met je gevoel. Want als je onverwacht een spontane initiatie ontvangt is het belangrijk dat je niet verstrikt raakt in angst of twijfel maar je laat leiden door de diepere verbinding met je hart. Zonder dat wij mensen het beseffen liggen vele grote oude wijsheden en geheimen openlijk verborgen in bijvoorbeeld vele moderne films en boeken. Het is een krachtige manier om oude wijsheden en geheimen in het openbaar te “verstoppen.”

Als iemand dan spontaan een initiatie heeft ondervonden en inzichten heeft ontvangen zeggen de mensen om je heen vaak: “oh je hebt zeker te veel naar die en die film gekeken” en wordt de ervaring zodanig afgedaan als fantasie of sciencefiction. Zie je hoe krachtig het is om oude waarheden in het openbaar te verbergen zodat mensen “klein” gehouden kunnen worden in het belang van “enkele” die graag domineren en controleren.

Initiatie in onze moderne tijd, is een soort "thuis studie" waar alle grote meesters en begeleiders alleen in energie aanwezig zijn en je via deze wijze ondersteunen op weg terug naar de ontrafeling van je eigen Goddelijkheid. Maar ondertussen in alle stilte, kom je stapje voor stapje dichter bij je ware kern en worden de ramen van je hart gepoetst zodat er steeds meer licht van jou Ziel de buitenwereld in kan stralen.

Op deze manier kun je gaan zien hoe gecreëerde angst de meerderheid van de mensen om je heen vasthoud en kleinhoud en in deze “modus” van “overleven” niet eens de kans krijgen om de enorme stralende lichtbron in zichzelf te ontdekken en te openen. Hoe meer mensen gaan leven vanuit een hart-gedragen bewustzijn des te meer initiaties of inzichten wij als geheel ontvangen zodat het “massa-bewustzijn” exponentieel kan groeien en we terugvloeien in het "eenheidsbewustzijn" met onze planeet die nog steeds de levende manifestatie is van ieder van ons tezamen.

Welkom in 2012 !!!!

Trots zijn op jezelf

Sun, 25 Dec 2011 08:55:30 +0100

Trots zijn op jezelf

Op onze laatste spirituele bewustwordingsavond hadden we een prachtige groep mensen bij elkaar. Het thema was contemplatie en intentie waar tijdens de contemplatie werd stil gestaan bij het afgelopen jaar en wij allen terugblikten op de momenten waar de deelnemers trots kunnen zijn op zichzelf. De vraag was letterlijk: welke stappen heb je afgelopen jaar genomen waar je trots op bent en hierdoor kunt zijn wie je nu bent?

Deze vraag vereist direct dat je contact maakt met je eigen gevoel en waarneemt welke beslissingen, stappen of acties van jezelf jou blij maken en het gevoel van trotsheid oproepen. Ieder kreeg ruim de tijd om innerlijk te bladeren door de afgelopen maanden van 2011 om rustig deze cruciale momenten de revue te laten passeren. Het mooie is dat het vaak veel eenvoudiger is voor mensen om die dingen terug te halen welke verkeerd zijn gegaan of graag anders hadden willen doen dan het zoeken naar zaken waarin je trots op jezelf kunt zijn.

Het zoeken naar juist die dingen waarop je trots kunt zijn is veelal lastiger omdat we dit niet zo vaak oefenen. Alle deelnemers daarentegen konden vrij gemakkelijk de mooie momenten terughalen waarin belangrijke stappen zijn gezet en daarna opschrijven om het te verankeren. De volgende uitdaging was het hardop uitspreken van deze persoonlijke momenten. Het hardop uitspreken brengt een hele andere dimensie naar boven, dat de groep kan horen waarin jij jezelf complimenteert en waarbij je jezelf hardop kunt horen uitspreken dat je werkelijk trots bent op jezelf.

Het hardop delen van ieders individuele pluim of pluimen bracht een zeer bijzondere, krachtige en warme energie binnen de groep. Een energie die mensen draagt, een energie die mensen steunt, inspireert en liefde geeft. Deze ronde van delen met elkaar was iets moois en is iets wat we eigenlijk dagelijks zouden moeten doen. In onze maatschappij worden we vaker gewezen op de zaken die we niet goed doen of dienen te verbeteren dan op de dingen die we wel goed doen. Waarbij de definitie van “goed” erg discutabel is want wat voor de één “goed” is niet per definitie “goed” (genoeg) voor een ander.

De beoordeling “goed” is dus voor iedereen anders maar “goed” krijgt pas een ware betekenis als het “goed” voor JOU voelt. Als mensen altijd op de buitenwereld zijn gefocust en dingen willen doen die anderen als “goed” bestempelen, wil dit nog niet automatisch zeggen dat ze ook “goed” zijn voor jezelf. Om de ware definitie van “goed” te ontdekken voor jou zal je je zintuigen van buiten naar binnen moeten draaien, naar binnen richten en waarnemen of de “goed(keuring)” van een ander ook goed voor jou voelt.

Spirituele groei is niets anders dan steeds meer en meer liefde voor jezelf ontwikkelen en daardoor beginnen met accepteren van alles wat je doet. Zonder oordeel, zonder kritiek of afkeuring en eventueel koerswijzigingen maken als je het volgende keer op een andere manier wilt proberen die beter bij je past omdat je gegroeid bent. Vele mensen zijn in hun leven zo vaak bekritiseerd, gewezen op hun gedrag welk niet “goed(genoeg)” was voor de ander dat vele mensen zijn verleerd om zichzelf te complimenteren. Ieder mens heeft complimenten nodig, goedkeuring warmte en liefde. Maar deze zaken krijgen pas betekenis als je ze aan jezelf kunt geven. Dit is de ultieme manier om jezelf te verzorgen, te voeden met de universele levensenergie waarin elke vorm tekort zich automatisch kan balanceren.

2012 wordt een uitdagende periode waarin het belangrijk wordt om te weten wat bij jou past en je vele beslissingen neemt waar je trots op kunt zijn omdat ze “goed” zijn voor jou. Dat je ook de tijd neemt om jezelf de waardering te laten voelen voor deze genomen stappen, beslissingen of acties. Trots zijn op jezelf is een mooie manier om de verbinding te leggen met die enorme krachtbron in jou. De bron van onvoorwaardelijke liefde en compassie welke pas waarneembaar wordt als je begint met jezelf de waardering te geven die je verdient, want er is niets mooiers om bij mensen te zijn die blij zijn met zichzelf.

Michel.

Goede voornemens vs bezinning

Fri, 16 Dec 2011 07:35:30 +0100

Goede voornemens vs bezinning

Vandaag wil ik eens praten over bezinning. Bezinning is een manier om te kijken naar de daden, acties, ervaringen, beslissingen e.d. die je hebt genomen gedurende een bepaalde periode. Het is niet alleen het terugblikken van de zaken in jouw leven, nee bezinning gaat nog een stap verder. Bezinning is terugblikken door het oog van compassie. Vaak wordt bezonnen door het oog van oordeel en vergelijking wat betekent dat je direct de dualiteit van goed en slecht of donker en licht erbij haalt om te beoordelen waar jouw beslissingen acties of daden geplaatst kunnen worden. Dit is niet wat ik bedoel met bezinning, echte bezinning is totaal iets anders.

Nu we weer naar het einde van het jaar toeleven komen de goede voornemens weer naar boven in een ieder. Wat wil ik veranderen het komende jaar? Maar goede voornemens hebben totaal geen inhoud als je niet eerst de weg van bezinning loopt waardoor je tot deze goede voornemens bent gekomen. Het kijken naar de zaken die invloed hebben gehad in jouw leven de laatste tijdsperiode en of deze manier van handelen, werken of leven nog wel bij jouw past. Ieder mens is aan transformatie onderhevig en daarom is het goed om met regelmaat je leven aan een inspectie van bezinning te onderwerpen. Het kijken naar de zaken die er voor jou toe doen en of deze zaken nog passen binnen de persoonlijkheid die je bent geworden door de laatste transformaties of groei.

Bezinning is dus het reflecteren van jezelf waardoor je een bewust inzicht krijgt van wat je doet in je leven, waarom je het doet en of het nog bij je past of eventueel welke veranderingen je hierin dient aan te brengen. Spirituele bezinning heeft dus niets te maken of iets goed of slecht is of dat je in het vervolg beter dient om te gaan met de mensen om je heen enzovoorts, enzovoorts, nee bezinning gaat over het bewust contempleren van jouw eigen leven in relatie tot je eigen groei en vooruitgang.

In de bezinning draait alles om jezelf waardoor je werkt aan jouw manier van leven zodat je het grootste potentieel uit je zelf kunt halen. Als mensen groeien en bewust werken aan het bloot leggen van hun grotere potentieel dan heb je altijd en automatisch een positief effect op de mensen om je heen. Het al oude spreek woord “ Zint eer gij begint” is een wijsheid die onze voorouders al in pacht hadden. Het betekent dat je goed kijkt waarom je een volgende actie, stap of beslissing wilt nemen. Pas als je jezelf bewust bent waarom je iets gaat doen dan is actie op zijn plaats. Bezinning voorkomt het handelen uit emoties, impulsiviteit, schuldgevoel of leegte. Niet dat er met dit laatste iets verkeerd is maar de bezinning help je mee dat deze “rollercoaster” van leven, getransformeerd kan worden naar een meer rustige vriendelijke en gebalanceerde ervaring van het leven dat je leidt. Welke door de rust en evenwichtigheid nog gemakkelijker de groei brengt die bij je past.

Bezinning behoort bij het leven net zoals je jezelf verzorgt met eten en drinken. Bezinning is het cadeau dat we hebben gehad als mens dat wij in staat zijn bewust naar ons zelf te kijken en te beslissen of dit echt is wat je wilt. In tegenstelling tot de dieren bijvoorbeeld, die vaak handelen vanuit instinct. Wij hebben dit gereedschap gekregen en als we dit leren gebruiken op een ondersteunende manier voor jezelf dan kun je in no-time de rust balans en evenwicht terug brengen in elke deel en op elk gebied in jouw leven. Bezinning is dus het verzorgen van jezelf op geestelijk niveau waar eerlijkheid en mededogen naar jezelf toe op de eerste plek dienen te staan. Dat is ook iets wat je kunt leren, het eerlijk en liefdevol naar jezelf toe zijn. Vaak hebben mensen allerlei verborgen agenda’s waarom ze de dingen doen of gaan doen zoals ze doen, meestal zonder echt te weten dat er een agenda of programmering actief is.

Ga dit jaar eens een stapje verder dan de goede voornemens alleen, kijk eerst eens waarom je deze goede voornemens wilt nemen want in dit bewustzijn ligt de eerlijke en liefdevolle basis van echte bezinning, louter en alleen om jezelf naar nieuwe niveaus van bestaan te brengen waar je meer en meer in constante verbinding komt met je eigen essentie, je eigen ziel, zodat jou aanwezigheid altijd een mooie bijdrage levert aan jezelf en je omgeving, puur een alleen omdat Je Bent wie Je Bent.

Michel.

Web transformatie

Fri, 09 Dec 2011 08:55:30 +0100

Web transformatie

Het maken van onze nieuwe website was een erg plezierige bezigheid. Het creërende proces van het omzetten van ideeën naar de verschillende webpagina’s is creativiteit ten top. Toch had het nemen van de beslissing om de oude website te vervangen nogal wat voeten in de aarde. Het afscheid nemen van de oude website gaat niet alleen over het afscheid nemen van een verzameling van teksten en foto’s. Een website is toch een momentopname van een stukje van jezelf zodat het vervangen van de website het los laten was van verouderde, vertrouwde delen van mijzelf. Hoewel de website van Silvia en mijzelf is, vertel ik hier over mijn proces in het geheel en daarom spreek ik in de eerste persoon enkelvoud.

Toen binnenin mij de gedachte begon te borrelen dat het tijd werd om de website te vernieuwen, werd dit direct beïnvloedt door mijn verstand. Mijn denken kwam direct met allerlei argumenten om de bestaande website te behouden. Er is toch niets mis met deze website! Waarom zou je zoveel tijd en energie verspillen om iets anders te maken, terwijl deze nog goed is! Kun je niet gewoon wat veranderingen in de bestaande site aanbrengen!

In zekere zin begreep ik deze argumenten wel want een website van een leeg canvas opbouwen had ook ik nog nooit gedaan. Nog niet wetende hoe dit te gaan doen voelde ik diep van binnen zo duidelijk dat een totaal nieuw concept de enige manier was.

Mijn oude site was een aantal jaren geleden vormgegeven door een grafisch ontwerper. Een prachtig ontwerp waarin al onze eigen materialen zoals bijvoorbeeld foto’s vakkundig waren bewerkt om alle webpagina’s vorm te geven. In de jaren had ik zelf geleerd hoe ik de teksten kon aanpassen als ik dit wenste en hoe ik eventueel pagina’s kon toevoegen aan het geheel. Maar er was 1 ding dat ik niet kon veranderen en dat was het navigatie menu. Jan, mijn ontwerper had de navigatie buttons samen laten smelten met het logo/foto van de website. Een prachtig gezicht maar te ingewikkeld en tijdrovend voor mijzelf om uit te zoeken hoe dit eigenhandig aan te passen. Mede omdat ik niet de juiste programmatuur bezit voor de verlangde aanpassingen.

Dus elke keer wanneer ik iets wilde veranderen aan het menu van de website was ik afhankelijk van mijn ontwerper. Ik voelde dat dit “oud” was en wilde graag zelf aan het roer staan om de manier waarop ik mijzelf presenteer in totale vrijheid te kunnen doen. Dit gevoel was de drijfveer achter de nieuwe site. Totaal vrij zijn om elk detail van mijn site te veranderen, vernieuwen, aan te vullen wanneer ik maar wil en hoe vaak ik dit maar wil.

Toen ik aan de eerste blanco pagina begon van de nieuwe site was ik nog niet helemaal overtuigd of dit nu wel de juiste beslissing was. Ik had niets te verliezen en als het niet werkt dan was dat geen probleem want ik had mijn oude site nog. Maar al werkende aan de structuur van het geheel en de invulling van de nieuwe site werd mij na uren van werk duidelijk hoe bevrijdend en leuk het was om mijzelf op een nieuwe manier te presenteren.

Dit verhaal staat symbool voor de kenmerken van een transformatie proces, dat je weet wat je hebt en niet weet wat je krijgt. Het niet weten waar je “heen” gaat is vaak voor ons verstand een reden om liever te blijven bij het oude. Het oude is bekend en vertrouwd ook al past het totaal niet meer. Een onbekende weg schept vaak angst puur en alleen omdat het denken zijn controle totaal verliest. Pas als je de nieuwe weg aan het bewandelen bent kun je gaan ervaren wat dit voor jou betekent. Vaak zijn nieuwe wegen, paden waarop je meer vrijheid in jezelf kunt gaan ervaren. Het loskomen van oude vastgeroeste patronen kun je niet opmerken als je er midden in zit maar het veranderen van richting geeft je het ervaringsmateriaal om de vergelijking tussen oud en nieuw te beleven.

Michel.

Een dwingende stem

Thu, 01 Dec 2011 07:30:30 +0100

Een dwingende stem

Een aantal dagen geleden kwam ik met een deel van mijzelf in aanraking waar ik mij daarvoor nog niet echt bewust van ben geweest. Net als dat je in een drukke winkelstraat loopt met vele mensen om je heen en in de drukte geen echte ontmoeting hebt met iemand. Je bent je wel gewaar van al deze mensen maar toch wil je op een bepaald niveau niet het één op één contact aangaan. Zo zijn er ook delen van jezelf die wel aanwezig zijn in het innerlijk maar je nog nooit echt de moeite hebt genomen om dit deel van jezelf echt te ontmoeten.

Ik had zo’n ontmoeting vorige week. Het was woensdag ochtend half 6 en tijd om uit bed te gaan. Zittend op de rand van mijn bed voelde ik dat heel mijn lichaam zeer deed. Een beetje misselijk gevoel en mijn buik rommelde, eigenlijk wilde ik niets liever dan achterover vallen en de dekens weer over mijn heen trekken. Zonder besef zei een stemmetje in mijn hoofd kom op, opstaan! Het is tijd om te werken en je hebt geen koorts er is dus geen reden om thuis te blijven. Met lood in mijn schoenen deed ik mijn ochtend ritueel en maakte mijzelf gereed voor vertrek.

Dit innerlijke stemmetje had weinig pardon voor hoe ik mij voelde en had weinig zin om zijn plannen te wijzigen. Tegelijkertijd was er een andere stem die zei: Michel je voelt je niet goed en waarom ga je nu tegen je gevoel in de deur uit en luister je niet naar jezelf ? Het werd een gevecht tussen het ene dwingende stemmetje en de andere stem die erg helder en duidelijk verkondigde om juist nu rust te nemen omdat mijn lichaam dit zo duidelijk aangaf. Deze innerlijke strijd duurde al zo’n 20 minuten in de autorit op weg naar mijn werk.

Tot het moment dat ik ineens zo helder van geest was en vroeg aan de dwingende stem; Wie ben je en waarom moet ik nu werken als ik mij zo belabberd voel? Ik kreeg een lang antwoord, een groot onzin verhaal over de afspraken die ik gemaakt had, de planning en uiteraard het geld. Want als ondernemer is geen werk dus geen geld! Heel snel werd mij duidelijk dat dit stemmetje sprak uit angst en er alles aan wilde doen om voet bij stuk te houden en zijn zin door te drijven. Toen ik pas echt contact had gemaakt met dit “bange” of “verantwoordelijke” deel van mijzelf en zijn verhaal had aangehoord wist ik ineens dat mijn andere stem een stem vol liefde en compassie was. Die alleen maar vragen stelde en wilde weten of ik het eens was met mijn manier van handelen van dat moment.

Nog nooit was ik mij zo bewust geweest van het deel van mijzelf dat nogal hard was en het eigenlijk niet veel interesseerde hoe ik mij voelde. Pas na 30 minuten in de auto gereden te hebben viel het kwartje. Deze dwingende stem is een aspect van mij dat bang is voor heel veel dingen en niet echt van mij houdt voor wie ik nu ben. Toen ik dit begreep heb ik de eerste afslag genomen en ben rechtsomkeer gegaan richting huis en heb toegegeven aan de rust die mijn lichaam op dat moment nodig had en weer heerlijk onder de wol gekropen.

De bewuste ontmoeting met dit bange deel van mijzelf was nieuw. Achteraf gezien heb ik al heel mijn leven zo nu en dan te maken gehad met deze zelfde stem en eigenlijk altijd onbewust geluisterd naar zijn bevelen en ze ook nog opgevolgd. Dit bewustzijn was een mijlpaal in mijn leven want het was de eerste keer dat ik zijn bevelen heb genegeerd en heb geluisterd naar die andere stem in mij. Op dit gebied was de liefdevolle stem eigenlijk nog niet echt hoorbaar geweest voor mij omdat de bange stem zoveel kabaal en lawaai heeft gemaakt dat alles overstemde. De dwingende stem was een beschadigd deel van mijzelf dat er alles voor over had om mij te beschermen voor diverse vormen van tekort. Dit was een oude overlevingsstrategie die waarschijnlijk vele generaties terug gaat. Werk aan de winkel dus. De intergratie van dit deel van mij duurde 3 volle dagen (ziek thuis) en had daarna ook nog eens 3 dagen nodig om een nieuwe balans te vinden.

Ik deel dit verhaal omdat de meeste mensen stemmen in zichzelf hebben die niet erg liefdevol zijn naar zichzelf toe maar juist hard en een gebrek hebben aan respect voor de persoon die je bent en luisteren naar wat jij nodig hebt. De enige manier om bewust te worden van de beweegredenen van een dwingende stem is het contact aan te gaan en bereid zijn hem of haar echt te ontmoeten. Pas dan krijg je een keuze of je ernaar gaat luisteren of juist niet.

Michel

Een weekje alleen zijn

Sat, 19 Nov 2011 11:18:30 +0100

Een weekje alleen zijn

Afgelopen week stond voor mij in het teken van de verdieping. Een aantal maanden geleden voelde ik in mijzelf dat het belangrijk voor mij was om rond de datum 11-11-11 een weekje alleen te zijn. Niet zo zeer alleen zoals een kluizenaar die totaal afgescheiden leeft van alle andere mensen boven op een bergtop of midden in het bos maar meer alleen zijn in de zin van het los zijn van de gebruikelijke routines en personen in mijn omgeving. Praktisch gezien hield dit in dat ik een weekje mijn gezin en werk los liet en het avontuur opzocht. Daar mijn innerlijke stem vertelde een weekje met mijzelf op pad te gaan, kreeg ik niet direct een adres of locatie te horen.

Ik had een aantal opties/vrienden die ik nog graag wilde bezoeken maar ik werd duidelijk gemaand dat het belangrijk was om tijdens deze dagen, niet voor een feestje te gaan maar voor de verdieping in mijzelf. Voor ik deze mededeling had ontvangen had ik reeds wat vrienden gemaild maar dit proces stagneerde op alle fronten en werd mij dus duidelijk dat het serieus was. De keuze werd uiteindelijk Colorado. Mede omdat ik hier de mogelijkheid had om een aantal dagen samen te werken met één van mijn grootste leraren. Daar ik vele mooie ervaringen heb opgedaan tijdens de laatste jaren in dit gebied van Amerika werd mij de kans geboden om een groot hoofdstuk in mijn leven af te sluiten een een nieuw hoofdstuk te openen.

foto Michel Colorado 2011

Dit werd mij pas echt duidelijk tijdens die dagen waar ik door mijn ziel werd geleid naar de plekken die belangrijk voor mij waren. Ik kwam onverwacht weer terug op plaatsen die veel betekenis voor mij hadden gekregen maar 1 plek was zeer speciaal. Het aanwezig zijn op deze plaats liet mij weer wandelen door de herinneringen die ik hier had beleefd maar in gevoel werd ik mij ineens gewaar van een ander deel van mijzelf die nog steeds aanwezig was op deze locatie en zeer ongelukkig en beschadigd was geraakt. Ineens “wist” ik dat deze persoon een multidimensionaal deel van mij was die 2 jaar geleden een beslissing had genomen die ik in mijn huidige realiteit juist niet had genomen.

Dit andere deel van mij heeft die andere werkelijkheid uitgespeeld en dit is niet zo rooskleurig afgelopen en hij is erg veel verloren door deze keuze met veel spijt en boosheid. Gelukkig was ik zo helder en verbonden met mijn Ziel dat ik deze “Ik” kon aanspreken en weer uitnodigen om thuis te komen zodat er een volledige integratie/healing kon plaatsvinden. Na deze gebeurtenis was het hek van de dam en nog nooit heb ik zoveel nieuwe wijsheid mogen ontvangen over mijzelf als na deze integratie. Vele diepliggende concepten en programmeringen in mijn leven werden uitgelicht zodat ik met dit vernieuwde bewustzijn de kans heb gekregen om deze zaken in balans te gaan brengen. Ik probeer niet met dit schrijven te vertellen hoe avontuurlijk of sensitief ik ben maar wil graag laten zien dat als je jou innerlijke stem serieus neemt en ernaar durft te luisteren dat je vele cadeau’s mag ontvangen. Ook al wordt je niet op voorhand vertelt wat het je gaat brengen of oplevert.

Dit is vertrouwen hebben en de controle van je verstand durven te negeren en je Ziel als enige autoriteit durven zien die exact weet waar je nog grote groei kunt behalen. Mijn werkelijkheid is door deze manier van leven erg veranderd de laatste jaren waardoor ik bevrijd ben geraakt van vele weerstanden en stagnaties. Het verstand houdt je graag in het oude vertrouwde verhaal maar de Ziel weet waar je die zaken kunt verzamelen die je tegenhouden om langzaam en gedoseerd weer jezelf te worden. Dit alles geeft een groot gevoel van vrijheid ongeacht wat je doet, wie of waar je bent.

Michel.